طائر هر انسانى را بر گردنش ثابت و ملازم داشته ، و گردنگيرش ساخته‌ايم ، و روز قيامت براى او بيرون آوريم كتابى را كه در برابر خود باز و روشن مىنگرد ، بخوان كتاب خود را كه خودت امروز براى گواهى بر اعمال خويش كافى ميباشى . طائر : سيد شريف رضى « طائر » را بمعنى عمل گرفته است ، ولى بايد ديد كه وجه اينكه از عمل بطائر ( پرنده ) تعبير شده چيست ؟ چيزى كه فعلا به نظر نگارنده ميرسد اينست كه : تمامى گفته‌ها و كردارهاى آدميان از نظر سطحى خودشان همچون پرنده‌هاى زندانى است كه رها شوند ، سخنى كه انسان گفت پس از گفتن پريده و در جو بيكران جهان ناپديد و نابود شده است ، و صورتهاى اعمال آدميان نيز پس از انجام ناپديد گشته . و رويهم رفته آنچه از انسان سرزند مانند پرنده‌اى كه از دست آدمى بگريزد و ناپديد شود همگى آنها نابود مىشوند ؟ اين از نظر سطحى آدميان - ولى آيهء مورد بحث « وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ » خاطرنشان ساخته است كه : بر خلاف پندار عاميانهء شما ، اين افعال كه پس از انجامشان به نظر شما نابود مىشوند ، با ارادهء الهى در وجود شما ثبت و ضبط ميگردند : اعضاى شما انسانها دستگاههاى گيرنده و فرستندهء صدا و سيما است ، كه در عين تحويل گرفتن كارهايتان كه در خود ضبط مىكند ، در آينده‌اى همانها را تحويل مىدهد ، و در اين امانتها هرگز خيانتى نيست . و جملهء « عنق » كه در اين آيه جايگاه ثبت و ضبط اعمال معرفى شده ، كنايه از تمامى اعضاء جسمى و نيروهاى . . . انسانها است ، چنان كه گوئى : فلان عمل گردن‌گير من شد ، و چنان كه در اين‌گونه موارد مقصود خصوص گردن نيست